Oznaczanie temperatury zapłonu i palenia

Metoda służy do oznaczania temperatury zapłonu w tyglu otwartym produktów naftowych, dla których temperatura ta jest wyższa niż 79ºC. Własność ta wskazuje na zdolności danej substancji do tworzenia palnej mieszaniny z powietrzem w warunkach kontrolowanych i pozwala lepiej ocenić łatwopalność i palenie się danego materiału.

big_CIMG1915

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tygiel do oznaczania napełnia się próbką analityczną do określonego poziomu.

Temperatura próbki analitycznej podnoszona jest początkowo szybko, a następnie, gdy zbliża się do temperatury zapłonu, ze stałą małą prędkością. Najniższa temperatura, w której przyłożenie płomyka testowego spowoduje zapłon par ponad powierzchnią cieczy, jest zapisywana jako temperatura zapłonu pod ciśnieniem atmosferycznym otoczenia.

W celu oznaczenia temperatury palenia badanie kontynuuje się do momentu, aż przyłożenie płomyka testowego spowoduje zapłon i palenie się par nad próbką analityczną co najmniej przez 5 s. Temperaturę zapłonu i temperaturę palenia oznaczone pod ciśnieniem atmosferycznym otoczenia koryguje się do standardowego ciśnienia atmosferycznego, stosując odpowiednie równanie.